سند تاریخی نامه به شورای عالی دفاع؛ فریاد یک فرمانده از خط مقدم
در اواخر آذرماه ۱۳۵۹، چند هفته پیش از آغاز عملیات نصر، شرایط جبهه هویزه به دلیل سیاستهای انحرافی بنیصدر (رئیسجمهور و فرمانده کل قوای وقت) در عدم تجهیز سپاه و نیروهای مردمی، به شدت بحرانی شد. شهید سید حسین علمالهدی با احساس مسئولیت عمیق، نامهای مشروح و اضطراری خطاب به نماینده حضرت امام در شورای عالی دفاع (حضرت آیتالله خامنهای) نگاشت تا ایشان را از وضعیت میدانی آگاه سازد.
نکتهمحورهای کلیدی سند تاریخی
۱. تشریح موقعیت استراتژیک دشت آزادگان و آسیبپذیری جناح جنوبی اهواز در صورت تهاجم دشمن ۲. وفاداری مطلق عشایر عرب منطقه به انقلاب اسلامی و التماس آنان برای دریافت سلاح سبک ۳. کمبود شدید موشکهای ضدتانک آرپیجی و مهمات در خط هویزه ۴. ضرورت پیوند عملیاتی میان لشکر ۱۶ زرهی قزوین و سپاه پاسداران
استناد: مرکز اسناد دفاع مقدس — مکاتبات شورای عالی دفاع
فرازهایی از متن نامه شهید علمالهدی
«برادر بزرگوار حضرت آیتالله خامنهای؛ سلام علیکم. احتراما به استحضار میرساند که برادران پاسدار و نیروهای مخلص عشایر در هویزه با گوشت و پوست خود در برابر تانکهای مدرن دشمن ایستادهاند. جوانان ما از نداشتن فشنگ و آرپیجی در فشارند، اما سر سوزنی از عزم آنان کاسته نشده است. اگر سلاح ضدتانک به این خط نرسد، دشمن به راحتی به کرانه کرخه کور نفوذ خواهد کرد. استدعا دارم دستور عاجل برای ارسال مهمات صادر فرمایید تا شرمنده خون یاران نباشیم...»
««حسین علمالهدی از آن جوانانی بود که وقتی به شورای عالی دفاع میآمد یا گزارش میفرستاد، حرفش اطمینانبخش و دقیق بود. او واقعیت میدان را میدید و برای دفاع از اسلام با تمام وجود میسوخت.»»
حضرت آیتالله خامنهای
خاطرات از فرمانده سپاه هویزه
